Вақте бесаводе роҳбар мешавад…

Вақте бесаводе роҳбар мешавад…

 

Аз Абдуллоҳ ибни Ос (р) ривоят аст, ки гуфт. Аз Паёмбари Худо (с) шунидам, ки фармуданд: «Худованд илмро аз байни мардум ба якборагӣ аз байн намебарад, балки илмро ба сабаби аз байн рафтани уламо аз байн мебарад, то ҷое, ки олиме боқӣ намемонад ва мардум раисон ва амирони худро аз ашхоси нодоне интихоб менамоянд ва ин ашхоси нодон чун аз масъалае пурсида шаванд, бидуни илм барои мардум фатво дода, сабаби гумроҳии худ ва дигарон мешаванд.»
(Саҳеҳи Бухорӣ)
назари худро нависед
Қаҳрамонҳои Тоҷикистон